مجتبى ملكى اصفهانى

26

فرهنگ اصطلاحات اصول ( فارسى )

- اولا : اماميه قائل به تخطئه است و متابعت اماره در صورتى كه اماره مخالف واقع باشد ، تنها باعث معذور بودن مىشود و با كشف خطا ، عذرى باقى نمىماند . - ثانيا : در جاى خود گفته شده كه اصول عمليه تنها وظيفه‌اى عملى هستند كه شخص براى رفع شك و حيرت در مقام عمل به آنها رجوع مىكند ، و لذا واقع به حال خود باقى است و با علم به واقع ، واقع منجز مىشود و بايد اتيان شود . « 1 » اجماع اجماع در لغت از ماده « جمع » به دو معنى آمده : 1 - اتفاق و انضمام چيزى به چيز ديگر ؛ 2 - به معنى عزم . « 2 » - معناى اصطلاحى اجماع : اجماع در اصطلاح يعنى اتفاق خاص . اصوليين اتفاق خاص را با عبارتهاى مختلف بيان كرده‌اند از جمله : - اتفاق فقهاى مسلمين بر حكم شرعى . - اتفاق اهل حل و عقد از مسلمين بر حكم شرعى .

--> ( 1 ) با استفاده از منابع ذيل : الكفاية ، ج 1 ، ص 133 ؛ فوائد الاصول ، ج 1 ، ص 241 ؛ اصول الفقه ، ج 1 ، ص 223 ؛ بحوث فى الاصول اصفهانى ، ص 125 ؛ اجود التقريرات ، ج 1 ، ص 281 . ( 2 ) مصباح المنير . لسان العرب ، ماده « جمع » .